Wetteren wordt Ambassadeur van het Luisteren

Wetteren is door minister van Jeugd Pascal Smet (sp.a) uitgeroepen tot 'Ambassadeur van het Luisteren'. Dit is een initiatief van de Kinder- en Jongerentelefoon. Wetteren krijgt hiervoor een kunstwerk van Herr Seele. De andere laureaten waren de gemeente Zomergem, de steden Mechelen en Sint-Truiden en de provincie Limburg.

"De minister loofde - in naam van de jury - het dossier van Wetteren en prees vooral de inspanningen die de gemeente neemt en zal nemen om iedereen, en dus ook kinderen en jongeren, bij het beleid te betrekken"

Wederom driewerf hoera! Sinds Wetteren een vijf sterren gemeente geworden is, hebben we de smaak te pakken. Dorp Van de Ronde, een thuis voor een beeld (Radio 2), Titus het waterdraakje.

Voorwaar, het ambassadeursschap Vlaanderen Lekkerland is ook al binnen. Het enige wat nodig is, is een goed opgemaakt dossier van achter het bureau, en hop, we winnen. Komt er binnenkort een prijs uit van gezelligste winkelstad zonder leegstand, de mooiste fontein, de beste mobiliteit. Hebbes!

Voortaan dus 'ambassadeur van het luisteren'. We vermoeden dat in de deskundige jury geen inwoners zaten van de Vennestraat of Scheldedreef of jeugdraadleden. Ook bij de recente vastgoed aankopen (De Witte, Cordonnier, eventueel Extra-Zone) wordt het begrip luisteren vaak gebruikt om de reeds gemaakte beslissingen een draagvlak te geven.

Dat er een jeugdraad is, die af en toe advies gevraagd wordt, is niet meer dan logisch en is zelf wettelijk verplicht. Dat hebben de andere kandidaten ook allemaal. Andere kandidaten? Ja, er waren slechts 10 dossiers voor 5 prijzen. Een geluk voor Wetteren, of vonden de andere gemeenten het niet eens de moeite om voor deze prijs te gaan.

Wil men tegenwoordig al die nobele initiatieven in de actualiteit brengen, dan kan dat blijkbaar alleen maar in de vorm van een wedstrijd met een onvermijdelijk top-drietje. Het zijn daarom steeds niet de beste kandidaten die dan winnen; maar een onderonsje tussen degene die dit belangrijk genoeg vinden om er aan deel te nemen. Dit was dus zeker geen objectieve benchmarking onder alle gemeentes.

Dit ambassadeurschap heeft op die manier maar weinig om het lijf. Bijna dagelijks raapt een of andere hogere overheid of organisator een klad centen bij elkaar en roept hij een nieuwe onderscheiding in het leven. Die toename aan prijzenvertier zorgt er zelf voor dat de waarde van zo'n onderscheiding in waarde gaat dalen.

Luisteren naar de bevolking en inspraak worden vanzelf beloond als het zo spontaan wordt aangevoeld.

Een zeker gevoel van plaatsvervangende schroom zal dan ook mijn deel zijn als dit - overigens fraai kunstwerkje- vermoedelijk met het nodige aplomb, in Wetteren zal worden geëtaleerd.