Kwets Onafhankelijk Maandblad voor de Vrije Wetteraar

Op donderdag 21 mei gaat 'De muur van Geraardsbergen', een toneelstuk van het Wetterse amateurgezelschap 'Zucht naar kunst' in première. Het werd een stuk over menselijke problemen met een komische inslag op huisniveau. Kwets ging een kijkje nemen op de voorlaatste repetitie.

Hoofdpersonage Roger Persoons is een kaasboer die in zijn jonge jaren droomde van een carrière als profwielrenner. Hij bereikte echter nooit zijn doel. Hierdoor behoorlijk gefrustreerd, pusht hij zijn zoon Walter om in zijn voetsporen te treden. Op die manier hoopt Roger dat zijn droom alsnog vervuld wordt.

Walter wordt inderdaad wielrenner en wint na een tijdje -meer door toeval dan door kunde- zijn eerste koers. Wat het begin van een mooie carrière lijkt, is dat echter niet.

Het wielermilieu is niet de enige verhaallijn in het stuk. Paula, de vrouw van Roger is nog steeds getraumatiseerd door de dood van een jeugdliefde. Drinkt ze daarom zo veel of spelen er andere redenen?

Dan is er ook Martine, het lief van Walter. Zij ziet het glamourleven als toprennersvrouw al voor zich. Ze is vastberaden dit te bereiken.

Het laatste personage is Hugo, de nonkel van Walter. Hij is de eigenaar van het café waar Walters supportersclub gevestigd is. Hugo heeft er -op zijn zachtst uitgedrukt- geen bezwaar tegen om een centje te verdienen aan de carrière van zijn neef. 

Het moet gezegd: "De muur van Geraardsbergen" is een onverwacht pareltje! Vooreerst zijn er de acteerprestaties. Die blinken uit in enorme professionaliteit en spontaneïteit. De acteurs leggen een enorme naturel aan de dag, wat gezien de vele huiselijke scènes in het stuk het geheel naar een hoger niveau tilt.

Maar daar blijft het niet bij. Het verhaal zelf is bijzonder intrigerend, ook voor niet-wielerliefhebbers. Wat begint als een komisch stuk, slaat al snel om naar een tragi-komedie. En soms zelfs donkerder dan dat, want er worden heel veel kleine menselijke kantjes verkend in het toneelstuk. En die zijn heel herkenbaar: iedereen kent in het dagelijkse leven wel iemand zoals de personages. En net zoals in de realiteit hebben die relatief kleine menselijke tekortkomingen soms zware gevolgen. Hoewel je doorheen het hele stuk steeds de komische ondertoon blijft herkennen -daar zorgt het Wetters dialect deels voor- is het verhaal soms heel donker tot zelfs absoluut schrijnend. Door de drie à vier naast elkaar lopende verhaallijnen worden de emoties van het publiek van het kastje naar de muur gegooid, wat het hele schouwspel zeer intens maakt.

BOEIENDE, MAAR MOEILIJKE ROLLEN

Met "De muur van Geraardsbergen" mikt "Zucht naar kunst" op een select en kritisch publiek. De echte die-hard toneelliefhebber, zeg maar.

De voorbereiding verliep nochtans niet vlekkeloos. Het gezelschap vond geen geschikte hoofdacteur voor de rol van Roger. "Daarom heb ik mijn job als regisseur gecombineerd met acteren, hoewel ik altijd gezworen heb dat nooit te doen", zegt Hugo Fransaert (die ook voorzitter van het gezelschap is). "Maar nood breekt soms wet. Gelukkig kreeg ik hulp van assistent-regisseur Thomas Drieghe: als ik zelf acteer, heb ik geen overzicht op de scène."

In het stuk speelt Fransaert Roger, een heel impulsief man. "En dat is heel boeiend, omdat dit personage zo ver van mezelf staat", vindt Fransaert. "Het voelt wat aan als het aftasten van mijn eigen grenzen, omdat ik in het alledaagse leven alles behalve impulsief ben. Dat maakt het heel boeiend om Roger te spelen, maar daarom niet gemakkelijker. Het is voortdurend zoeken om dat personage goed in te vullen."

Het oorspronkelijke stuk (van de hand van Jos Houben) werd behoorlijk wat aangepast. "Ik vond dat veel passages afbreuk deden aan het stuk", verduidelijkt Fransaert. "Er werd een deel komedie uitgehaald, en het stuk werd met ongeveer de helft ingekort. Vooral op het einde zaten er oorspronkelijk veel te veel monologen in."

Voor Cedric De Winne wordt het zaterdag een speciale dag. Hij zal tijdens die laatste voorstelling van "De muur van Geraardsbergen" voor de derde keer in de rol van Walter kruipen. Maar hij wordt ook 24 jaar die dag. Dat betekent dat hij dan al aan zijn 18^de toneeljaar begint. "Ik volgde lessen dictie, voordracht en toneel. Daarna speelde ik bij gezelschappen in zowel Wetteren als Schellebelle. Via mijn toneelleraar hier in Wetteren, kwam Fransaert bij mij terecht." Ook De Winne vindt dit een bijzonder boeiend stuk door de vele verschillende verhaallijnen en de inhoudelijke onvoorspelbaarheid. Maar nog meer onder de indruk is hij van zijn tegenspelers: "er gaat een enorme professionaliteit en kunde vanuit. Ze brengen hun rol ook met een ongelofelijke naturel, ik vind dat ze qua niveau nog een stuk boven mij staan."

Hoewel De Winne toch behoorlijk wat toneelervaring heeft, valt zijn rol hem niet gemakkelijk. "Ik moet veel boosheid in mijn rol leggen. Omdat ik veel korte zinnetjes heb, is het niet simpel om dat gevoel over te brengen. Daarbij is het stuk in het Wetters. Nu kan ik wel een beetje dialect, maar nu ook niet om te zeggen dat ik echt plat spreek."

De acteur voelt stilaan de stress voor de première komen, maar dat vindt hij niet noodzakelijk negatief: "als je te relaxed bent, gaat er doorgaans toch iets fout."

De muur van Geraardsbergen
21-22-23 mei, 20u00 in CC Nova

Reserveren kan via http://www.zuchtnaarkunst.be
Prijs: €8