Gemeenteraad eindigt met kortsluiting

De Wetterse gemeenteraad van afgelopen donderdag (26/03) eindigde met een clash tussen meerderheid en oppositie. Twistpunt was de indeling van een nog op te richten begeleidingsgroep voor stadsontwikkeling. Nog voor het einde van de raad verliet de oppositie de zaal.

De strijd gaat over het oprichten van een begeleidingsgroep voor stadsontwikkeling. Dit is een adviescommissie die de op stapel staande stadsontwikkelingsprojecten in Wetteren (site De Witte, Cordonnier, de stationsomgeving, ...) zal begeleiden. Iedereen is het erover eens dat deze begeleidingsgroep een goede zaak is, maar over de samenstelling ervan wordt nu dus een aardig potje gebakkeleid.

In het voorstel van het schepencollege zag de samenstelling er als volgt uit: de commissie zou bestaan uit de voorzitter van Gecoro (Gemeentelijke Commissie Ruimtelijke Ordening), drie gemeentelijke ambtenaren en vier leden van het schepencollege. Daarnaast krijgt de meerderheid drie mandatarissen in de begeleidingsgroep, de oppositie twee.

Nauwelijks was het voorstel voorgelezen of op de oppositiebanken stak een storm van protest op. Walter Govaert (Respect) vond het ongehoord dat de oppositie "slechts twee van de dertien leden voor de commissie zou mogen leveren, terwijl zij dertien van de zevenentwintig zetels in de gemeenteraad vertegenwoordigt." Respect vroeg dan ook vier vertegenwoordigers voor de oppositie en twee gemeentelijke ambtenaren.
Piet Van Heddeghem (Groen&Co) vond de samenstelling van de begeleidingsgroep een gemiste kans en zelfs absoluut ondemocratisch: "Voor dit soort grote projecten zouden we net een zo breed mogelijk draagvlak moeten hebben. Aangezien de commissie enkel een adviserende functie heeft, vind ik het wraakroepend dat de oppositie zo ondervertegenwoordigd is." Daarop opperde de Groen&Co-fractie van zowel meerderheid als oppositie drie vertegenwoordigers aan te stellen. Sp.a-raadslid François Coppens vond "het meerderheid-oppositiedenken niet in het voordeel van de Wetteraar". Hij stelde voor één vertegenwoordiger per politieke fractie te benoemen.

Burgemeester Marc Gybels (CD&V) counterde alle kritiek door fijntjes te vermelden dat het schepencollege deze adviesfuncties ook perfect onder zichzelf had mogen verdelen. En dat er dus geen enkele verplichting was de oppositie te betrekken bij deze stadsontwikkelingsprojecten. "Bovendien", zo stelde Gybels, "zal het steeds alleen de meerderheid zijn die door de bevolking afgerekend wordt op de genomen beslissingen." Dit laatste deed Respect besluiten "dat de twee vertegenwoordigers van de oppositie enkel gebruikt zullen worden om mogelijke blunders op af te schuiven."

Na alle heisa werd het oorspronkelijke voorstel van het schepencollege bij stemming goedgekeurd door de meerderheid. Bij de daarop volgende chaotische stemming over de aanstelling van de twee oppositievertegenwoordigers, kookten de potjes over. Voor de eerste vertegenwoordiger van de oppositie had Govaert Marie Rose Van de Wiele als kandidaat van de Respect-fractie naar voor geschoven. Coppens (sp.a) stelde zich ook kandidaat en kreeg uiteindelijk de meeste stemmen. Voor de tweede stembeurt verraste Govaert vriend en vijand met de mededeling dat zijn partij geen kandidaten meer voordroeg. Eerder had ook Groen&co al gesteld in de gegeven omstandigheden geen kandidaten te zullen voordragen. Daarop sloot de burgemeester het agendapunt af.

Terwijl Coppens het bijkomend agendapunt inleidde, verlieten Herman De Wulf, fractieleider van Open-VLD, en schepen Anne Marie Hoebeke op kousenvoeten de raadzaal. Uit protest stapten daarop ook de voltallige Respect-fractie en de gemeenteraadsleden van Groen &Co en Vlaams Belang op, waarna de burgemeester bij gebrek aan een aanwezige meerderheid van het aantal gekozen raadsleden de boeken sloot.

Het resultaat is dat er in de begeleidingscommissie nu één kandidaat benoemd is voor de oppositie, terwijl eerder werd vastgelegd dat er plaats was voor twee oppositieleden met elk een plaatsvervanger. Of deze manke commissie nu ook aan de slag kan, is onduidelijk.
De medewerking van de sp.a (naar eigen zeggen omdat dit effectiever is dan brullen vanaf de zijlijn) wekte wrevel op bij de rest van de oppositie. Groen&Co haalde in een communiqué ook uit naar schepen Hoebeke die zonder enige verontschuldiging was verdwenen terwijl Groen&Co een reeks schriftelijke vragen had ingediend die ondermeer behoorde tot het bevoegdheidsdomein van de schepen van lokale economie . Volgens de groenen getuigde dat van minachting en onbeschoftheid.

Door Arne Prové